płyty | recenzja

Olafur Arnalds & Alice Sara Ott – The Chopin Project

Organo leptyka

Klasyczne liternictwo, niewyraźne, melancholijne zdjęcia fortepianu, stonowane barwy. Okładka nie jest najmocniejszą stroną tego albumu, nie oznacza to jednak, że jest jego słabą stroną – oddaje w jakiś sposób ducha albumu, nie przykuwając jednak uwagi na dłużej.

Kroto Chwile

“Verses” – kwintesencja “Arnaldsowości” – piękno żalu i tęsknoty.

“Letters Of A Traveller” – utwór subtelny i wyraźny zarazem.

“Prélude in D Flat Major”  – przepięknie zagrany Chopinowski szlagier.

Co państwo na to?